Terugkomen is niet hetzelfde als blijven

Regelmatig ontvangen we van dames die met Pieter op pad waren een terugblik op hoe zij de wandeling hebben ervaren. Kort geleden was Pieter met een aantal dames in Amsterdam. Annette Bonenkamp schreef er een mooie blog over!

 

Uitgerust met wandelschoeisel en een rugzakje wandelde ik samen met andere vrouwen onder de bezielende leiding van Pieter van Stein in het centrum van Amsterdam.Al wandelend persoonlijke vraagstukken bespreken brengt ook mentale beweging. Zintuigen worden gestimuleerd door geuren, kleuren, veranderende beelden, wind en halverwege de wandeling een lichte, frisse regen op ons gezicht.

Als werkzoeker, werkmaker, werkvinder – hoe je het ook noemt –  ben ik niet meer wie ik was, ik weet nog niet wat ik zal zijn en ik vraag me af wie ik worden zal. Maar ondertussen ben ik wel ergens.Ik bevind mij in een grensgebied, tussen twee werelden, op de drempel van een overgang. Zoals op een veerpont over het IJ van A naar B. De oversteek over het water, die ik dagelijks in een half uur maak.

Aangekomen bij de eerste post, het Hofje van Brienen uit 1804 aan de Prinsengracht. Op het chique bordes voor het hofje staat een rasechte Amsterdamse bewoonster, die ons spontaan even vertelt over het dagelijks reilen en zeilen in het hofje anno 2017. Pieter opende vervolgens de toegangsdeur naar de binnenplaats – het vroegere bleekveld – een prachtig aangelegde tuin met een bloemenzee aan Hortensia’s.

Tijdens de lunch in de tuin van hotel Canal House, onze tweede post aan de Keizersgracht, is er even ruimte en aandacht voor elkaar, ongedwongen en natuurlijk. Niets moet, alles kan.

We hervatten onze wandeling naar onze laatste post voor vandaag, een afsluitende rondleiding door Safira van het Stadsherstel Amsterdam in de sfeervolle, sobere houten Amstelkerk, waar naar zeggen Napoleon ooit zijn paard stalde. En de neoclassicistische kerk De Duif met originele wandschilderingen en het grootste kerkorgel van boven de grote rivieren van Nederland onder het genot van een live stukje muziek door de vaste organist Stephan.

Afsluitend een drankje in Lion Noir, even napraten en met de leeuw als symbool van kracht en dapperheid een hart onder de riem om mijn eigen reis weer te vervolgen.

Met vertrouwen en een goed gevoel stap ik op de terugweg weer op de veerpont het water over. Hoe ik deze tocht/wandeling maak is net zo belangrijk als het moment van aankomen. Ik heb vandaag genoten, veel gezien en beleefd. Een bijzondere ervaring om een stuk van de weg gezamenlijk met andere werkzoekers/werkvinders/werkmakers af te leggen en inspirerende gesprekken en inzichten op te doen. Hartelijk dank  Pieter, Merle, Carolien, Amazone, Jacqueline, Karin, Monique, Rita en Shirley.

 

Foto: Rita van Briemen

 

 

 

1 antwoord
  1. Anneke Eijgelsheim
    Anneke Eijgelsheim zegt:

    Heel mooi geschreven en raak vwb ook mijn ervaringen (het waren er twee tot nu toe). Je bent inderdaad onderweg met elkaar en als het goed is kom je er anders uit dan je erin stapte. Voor mij waren beide wandelingen een hele ervaring in geuren en kleuren en gedeelde verhalen.

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Wil je response geven?
Graag zelfs!
Voel je vrij om een reactie te plaatsen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *