Haarlem

Verkoeling op het water in Haarlem (8 mei)

Voor de wandeling van 8 mei kregen we van te voren het verzoek om ons kleurrijk te kleden. Iedereen heeft aan dit verzoek voldaan en, gezien de verwachte temperaturen van 25 graden of meer, was ook iedereen zomers gekleed.

 

Door de bereikbaarheid van Haarlem met de trein kwam het merendeel rond het afgesproken tijdstip van half elf aan. Kort daarop gevolgd door een speciale gaste: Misja Beijers. Een fotografe die ook schrijft voor het blad Zin en actief is op social media. Zij was zelf kleurrijk gekleed en fotografeert de 50+-ers op een inspirerende wijze, waarbij oud en grijs of saai niet in haar woordenboek voorkomen.

Onze eerste stop was op advies van Misja het “Hofje van Staats” en bijna om de hoek het “Hofje van Noblet.” Hier is onze eerste groepsfoto gemaakt.Op naar de koffie onder de molen Adrian. Er werden diverse gesprekken gevoerd over onze toekomstplannen. Na de koffie verliet Misja de groep en was er een onverwachte boottocht. Zoals gebruikelijk hadden we ook het herentoilet gebruikt. Met als gevolg dat Pieter moest wachten en aan de praat raakte met een andere wachtende.

HaarlemEn toen…… kwam Pieter ineens met de opmerking terug “We gaan varen. Heeft iedereen afgerekend en is naar de wc geweest?” Met dit warme weer en vakanties hadden we al vele mensen op het water zien varen en een aantal hadden gedacht dat dit nu wel erg lekker moest zijn. Met dank aan Hans Guldemond, fotograaf, konden we een stukje meevaren op zijn Franse aluminium legervlet. Hans wist ons veel te vertellen over de gebouwen en andere wetenswaardigheden in Haarlem. We hadden een prima gids aan hem.

Eenmaal weer vaste grond onder de voeten zijn we nog even teruggelopen naar de basiliek om vanuit een andere hoek foto’s te kunnen maken. Na een bezoek aan verschillende hofjes kwamen we op onze lunchlocatie aan. Hier konden we in de tuin wat drinken en eten. Na de lunch zijn een aantal huiswaarts gekeerd en anderen wilden nog wel wat verder wandelen. Alleen kwamen we niet gelijk erg ver met een ijssalon aan het einde van de straat. De dames hebben zich te goed gedaan aan een verfrissend ijsje. Even foto’s maken bij een paar reuzenklompen en toen volgde pas de rest van de wandeling. Nog meer hofjes, waarbij het opvalt dat elk hofje een eigen, unieke sfeer heeft, waardoor het minder saai is als het lijkt nu ik er over schrijf.

De middag werd afgesloten bij de Jopenkerk, waar een bierbrouwerij is. Daar ontstond het plan om toch nog even naar Zandvoort te gaan met dit mooie weer.Na een korte treinreis was het een kunst om uit de trein te komen, iedereen op het perron wilde gelijk instappen. Op het strand hebben we een tafeltje kunnen vinden en genieten van een schitterende zonsondergang.

Om half 10 kwam deze mooie dag ten einde, mijn 20-ste en laatste wandeling. Al sluit ik niet uit dat als ik heimwee krijg, ik nog een keer meewandel als het uitkomt. Ik heb tijdens deze wandelingen veel gezelligheid en ontspanning meegemaakt, leuke mensen ontmoet en interessante gesprekken gevoerd. Wat mij bij zal blijven is hoe gemakkelijk Pieter contacten maakt en er zo deuren voor ons open gaan.

Ik ga nu weg uit het boekhouden en voor mijzelf beginnen als coach. Dit is voor mij IKIGAI, hoorde ik. Een Japanse term voor als je iets doet wat relevant is voor anderen, waar je goed in bent, waar je energie van krijgt en waar je je geld mee kunt verdienen.

 

Tekst en fotografie: Karin Kempel

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Wil je response geven?
Graag zelfs!
Voel je vrij om een reactie te plaatsen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *