Tegenprestatie

Streetlife (oftewel de Tegenprestatie)

Wat kun je eigenlijk verwachten als je afhankelijk raakt van een bijstandsuitkering? Op het moment dat je een uitkering moet gaan aanvragen krijg je te maken met veel regels en wetten. Een onderdeel daarvan, in het kader van de tegenprestatie, is 15 weken aan de slag met WerkLoont. Marijke Lammers, een van de deelnemers aan ons trainingsprogramma, ondervond het in 2016 zelf en schreef er een transparant, ontroerend en op sommige momenten hilarisch verslag over. We volgen haar voetsporen, 15 weken lang. 

 

7 augustus 2016

TegenprestatieIk ben een nieuwe carrière begonnen.

Ik begeef me op dit moment 1 x in de week in een wereld die buiten mijn comfortzone zit. Zeer fascinerend en leerzaam, er wordt een groot beroep op mijn communicatieve en sociale vaardigheden gedaan.

Eerst de shock van de eerste voorlichting waar ik in eerste instantie zeer open naar toe ben gegaan. Een voorlichtingsfilm waarin duidelijk gemaakt wordt dat er alles aan gedaan wordt om mij te helpen een baan te vinden. Top toch?! Ergens halverwege de film verandert er iets. Duidelijk wordt dat de grootste ergernis van Rotterdammers het vuil op straat is en dat ik de komende 15 weken mag helpen Rotterdam schoon te maken en dus een bijdrage lever aan het goede gevoel voor de Rotterdammer. De contracten liggen al klaar om getekend te worden, ik hoef alleen maar mijn voorkeursdag op te geven. Vanzelfsprekend ligt de keus bij mij maar dat heeft dan wel gevolgen.

Met mij staan mijn mede toehoorders buiten bij te komen van wat er nu is gebeurd. Is dit echt? Ging er nou een bewaker mee de voorlichtingszaal in? Moeten we nou 15 weken papier gaan prikken? Moesten we nou eerst 15 minuten wachten voordat we naar binnen werden geroepen? Ja, ja en nog eens ja. De eerste traantjes komen, de onmacht, de woede ook zowel bij mij als mijn mede toehoorders. Ik moet moeite doen om bij mezelf te blijven, om niet mee te gaan in de frustratie. Ik snap heel goed dat mensen op deze manier door het lint gaan. Het is alsof er een wij en zij ontstaat.
Ik krijg tips van lieve mensen om mij heen: “focus je op de mensen in de groep waar je terecht komt, steek niet teveel energie in verzet, beweeg mee in wat er gevraagd wordt, wees trouw aan jezelf” Allemaal lief gezegd maar hoe ga ik dat doen?

TegenprestatieDag 1 begint met uitleg over het bedrijf en het contract wat ze met de gemeente Rotterdam hebben. Zij moeten alles van jou registreren en doorgeven aan de gemeente. Verder de meest gouden tip “je moet er zelf wat van maken”. Ik zie al wat bekende gezichten uit mijn toehoordersgroep, dat is fijn want dat maakt het iets vertrouwder. Dan op pad met oranje vest, vuilniszak en knijper en mijn ploeg. Ik krijg uitleg van de opzichter over wat er wel en niet geraapt wordt.Eenmaal op stap blijkt dat mijn ploeg bestaat uit straatschoffie tot medewerker hotelwezen en alles wat ertussen zit. Ik, die zich vooral op persoonlijke ontwikkeling en communicatie heeft gericht, moet nu toch even slikken. Met geweldloze communicatie kom ik in eerste instantie niet zover, meebewegen met de groep, belangstellend en open zijn blijken vaardigheden die hier veel meer van pas komen. Ik hoor al een paar verhalen, de een nog schrijnender dan de ander. ‘s Middags is er een vraag om binnen te helpen en wie dat willen, ik ben de beroerdste niet en meld mij aan, het hele ploegje gaat naar binnen. Daar wacht me de volgende uitdaging, nl washandjes uitzoeken. Washandjes met een lusje aan de bovenkant, washandjes met een lusje aan de zijkant, washandjes met een blauw streepje, washandjes met een merkje, alles moet per 20 stuks gestapeld worden en voorzien van een elastiekje. Er werken op deze afdeling ook mensen die dit 5 dagen in de week doen en hier hun voldoening uit halen. Op momenten dat er geintjes worden uitgehaald merk je dat dit niet begrepen wordt. Hier werken mensen met diverse achtergronden, namelijk ex-gedetineerden, mensen met een taakstraf, mensen met een beperking en bijstandstrekkers. Ook hier lijkt er een wij/zij te ontstaan. Voordeel: ik praat nu met mensen die ik anders nooit zou spreken.

Ik ben benieuwd wat de volgende dag gaat brengen, het voelt nog steeds alsof ik in een film zit waarvan ik de toeschouwer ben. Er gebeurt zoveel dat ik het graag wil delen.

 

Over Marijke:

Op dit moment werkt Marijke (sinds half augustus 2017) als account manager voor De Stad Uit, een Rotterdamse uitvoering van Groen doet Goed (IVN programma). Ze werkt 2 dagen per week en is daarmee net uit de bijstand. Het geeft haar de vrijheid om te doen wat ze leuk vindt. Ze ontmoet veel leuke mensen, komt op de meest waanzinnige plekken en doet zeer gevarieerd werk. Daarnaast is ze nog steeds (vrijwillig) coördinator en motivator voor het Boekenhuisproject. Marijke is daarmee een netwerker in haar eigen buurt.

 

1 antwoord
  1. Ellen
    Ellen zegt:

    Dapper dat je papier bent gaan prikken!
    Komt mij niet vreemd voor., alleen in heb boekjes, tasjes, etc, mogen naaien. Zelf helaas voor de tweede keer bij WerkLoont terecht gekomen. Omdat het langer geleden was dan een jaar, mocht ik wederom de cyclus in. Ook ik kan er een boek over schrijven!

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Wil je response geven?
Graag zelfs!
Voel je vrij om een reactie te plaatsen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *