Rondje Delft

Nieuwe ontdekkingen in Delft

Het is alweer even geleden, de 45e netwerkwandeling. Door het slechte weer, storm op komst, werd de wandeling een week verzet en vond deze plaats op 26 januari. Om 10.30 uur verzamelden we ons bij Ako, lokatie Station Delft en rond 11.00 uur vertrokken we. En ja, het weer was nu wel schitterend!

 

Ik waarschuw de lezers alvast, als ze willen weten hoe de wandeling precies verliep, neem dan vooral contact op met Pieter van Stein. Van straten en wegen weet ik niets. Ik wandel met Pieter en de andere vrouwen mee en let niet op de straatnamen. Als ik wel een straatnaam noem, dan is dat puur omdat ik dat toevallig weet.

Na de ontmoeting op het station wandelden we naar de eerste koffiestop. Niet direct natuurlijk. Want we liepen eerst bij Museum Prinsenhof de tuin even in. De tuin van de voormalige woning van Prins Willem van Oranje. Een aardige voorbijganger wist te vertellen dat onder de tuin waar we stonden, vanuit de woning een ondergronds gangenstelsel was. Het boek ‘Rode sneeuw in december’ geschreven door Simone van der Vlugt verhaalt hierover. Ik keek nu met heel andere ogen naar de grond van de tuin waar af en toe een flinke Sneeuwklok te zien was. Misschien was die Sneeuwklok wel zo groot omdat er veel lucht onder zat…

Vanuit de tuin bij Museum Prinsenhof, aan het Sint Agathaplein, liepen we de Oude Delft af. Bij het Oost-Indië huis op nr 39A liepen we door een poortje naar de Oost-Indiëplaats. Door het poortje gekomen kwam je op een klein plaatsje waar je kon genieten van het balkonnetje waar Julia roepend naar Romeo op gestaan heeft.  Nou ja, niet echt dus, want dat was in Verona. Maar het leek er wel veel op!

De trek in de beloofde kop koffie werd groot, de behoefte aan een sanitaire stop ook. Maar zowel de omgeving bij Museum Prinsenhof als het Romeo en Julia balkon moesten eerst even gezien worden door ons. Nu op naar de koffiestop, Puro Cucina. Ik vind het altijd heel bijzonder hoe snel er een tafel vrij gemaakt wordt voor +10 mensen. Deze keer waren het 17 mensen. De grootste tafel werd voor ons vrijgemaakt en met een vriendelijke, gemeende lach werden we van koffie, thee, maar ook van de lekkerste yoghurt, sandwiches en taart voorzien.

De wandeling ging verder. Via Ikea liepen we de Delftse Hout in. Dat was echt nieuw voor mij. Ja dat het kon dat wist ik wel, want dat had ik wel gezien als ik met de auto over de A13 naar Ikea ging. Echt niet geweten dat het daar dan zo rustig en mooi kon zijn. Onderweg naar de Delftse Hout zagen we op de schoorsteen van een hoge flat een bewoond ooievaarsnest. Dat vond ik heel bijzonder. Totdat ik in de Delftse Hout nog vier ooievaarsnesten in de bomen zag. Alle vier bewoond door ooievaarsechtparen.

We wandelden door naar Klein Delfgauw. Dat het Klein Delfgauw heet, weet ik nu omdat ik via Google maps keek waar ik ongeveer was. Want, als Pieter niet zo goed op zijn schapen had gelet, was ik mooi de weg kwijt geweest. In Klein Delfgauw hadden we de volgende en laatste koffiestop bij Café du Midi.

We liepen, geoorloofd hoor, dwars door het weiland terug. Bij Ikea verlieten de eerste mensen de groep om naar hun auto te gaan of om met de bus naar het station terug te gaan. In het centrum van Delft werd de groep nog kleiner. Met 3 van de 16 dames en met Pieter hebben we nog wat gedronken en een klein hapje gegeten. Ik heb weer genoten. Bedankt Pieter en netwerkwandelaars!

Loly Tentuwa

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Wil je response geven?
Graag zelfs!
Voel je vrij om een reactie te plaatsen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *