Mooi Delft

Het was maandag 14 mei 2018 toen ik voor de 3e keer meeliep met de netwerkwandeling van Stichting Kijk Haar!, wederom georganiseerd door Pieter van Stein.De netwerkwandeling, de 60ste, vond plaats in bruisend Delft. Het werd een prachtige dag met leuke verrassingen.

We verzamelden op station Delft-Zuid en zodra alle 13 enthousiaste dames waren gearriveerd en kennis hadden gemaakt met elkaar gingen we op pad. We liepen richting de Schie maar we wisten nog niet waar we precies heen gingen. Pieter had voor de ochtend iets bijzonders geregeld maar liet ons lekker nog even in het ongewisse. Na zo’n 10 minuten gelopen te hebben kwamen we aan bij Het Kruithuis wat gelegen is aan het water. We werden hartelijk ontvangen door Herman de Bruin. Pieter had speciaal voor de groep geregeld dat wij die ochtend een rondleiding zouden krijgen. Herman vertelde vol passie over de historie van het pand en de prachtige locatie. Het is zeker de moeite waard om er eens een kijkje te nemen.

Het Kruithuis is een voormalig kruitmagazijn, gebouwd in de 17e eeuw, na de Delftse donderslag. De Delftse donderslag was een ramp die plaatsvond op 12 oktober 1654. Op die dag ontplofte een in het noordoosten van de Delftse binnenstad gevestigde opslagplaats voor buskruit. Bijna elk gebouw in de binnenstad liep schade op en het gebied ten oosten van de Verwersdijk werd volledig met de grond gelijk gemaakt. Er zou 90.000 pond aan kruit hebben gelegen dus dat moet een gigantische ontploffing geweest zijn.

Tegenwoordig is Het Kruithuis een ideale locatie voor weekend- en vakantieweken voor scoutinggroepen, scholen en verenigingen en vinden er workshops, congressen en andere bijeenkomsten voor verenigingen en bedrijven plaats. Toen we na de rondleiding weer buiten de poort bij elkaar kwamen om onze weg te vervolgen had Pieter wederom een verrassing voor ons in petto. Alle dames mochten een propje papier trekken uit een potje en op slechts een daarvan zou wat geschreven staan. De gelukkige, in dit geval Rita, zou een aangename verrassing te wachten staan na de lunch. Dus ook hier liet Pieter de groep nog even in het ongewisse.

We vervolgden onze weg richting de rand van Delft en na een kwartiertje te hebben gelopen kwamen we aan bij De Koninklijke Porceleyne Fles / Royal Delft, de enige overgebleven Delftse aardewerkfabriek uit de 17e eeuw, waar we een heerlijke lunch hadden en tijd om met elkaar van gedachten te wisselen, te netwerken en gewoon even te genieten van het prachtige buitenterras en van het mooie weer. Er heerste een gemoedelijke sfeer en iedereen had het erg naar de zin. Ook werd Pieter even in het zonnetje gezet. Er werd aandacht geschonken aan het feit dat het alweer de 60ste netwerkwandeling was die hij organiseerde. Hij kreeg een leuke kaart van de groep en een poppetje dat een soort verkeersbord vasthield met daarop 60 en Happy.  Ja, happy worden we allemaal toch van Pieter, gewoon omdat hij een geweldig mens is.

Na de heerlijke lunch mocht Rita als verrassing een van de 365  tegeltjes beschilderen voor het tegeltableau “365 Years of Blue”. Royal Delft omarmt al 365 jaar het bijzondere ambacht van het maken en vernieuwen van Delfts Blauw. En dit jaar willen ze iedereen deel laten uitmaken van dit bijzondere ambacht. Vanaf 1 januari 2018 wordt iedere dag één bezoeker gevraagd bij te dragen aan het schilderen van een uniek tableau. 365 mensen uit alle hoeken van de wereld verenigen zich in een stuk Royal Delft geschiedenis. Het was een geweldige verrassing voor Rita.

Terwijl Rita aan het schilderen was raakte ik even in gesprek met Jose van der Stap. Het bleek dat wij allebei nogal creatief zijn ingesteld en de nodige raakvlakken hadden. Jose geeft voetreflexmassages en werkt als vrijwilliger bij een kunstuitleen en houdt dus van kunst en zelf schilder ik. Na het zien van wat voorbeelden van mijn schilderijen stelde zij spontaan voor om iets voor haar te schilderen in ruil voor een voetreflexmassage. Dit vond ik zo’n leuk initiatief dat ik gelijk ja zei. Zo zie je maar waar deze netwerkwandelingen al niet toe kunnen leiden. Echt heel bijzonder.

Inmiddels was het alweer half drie en vervolgden we onze weg richting Delftse Hout. Onderweg kwamen we o.a. de volgende bezienswaardigheden tegen: het Laboratorium van Pysica met mooie  glas in lood raampjes. De Sterrenwacht gelegen aan de Kanaalweg, waar je rondleidingen kan krijgen.  Een ooievaarsnest hoog boven op een gebouw midden in de stad. De Oostpoort. De enig overgebleven stadspoort van de stad Delft. De poort werd rond 1400 gebouwd en het Klaeuwshofje. Hofje van liefdadigheid voor rooms-katholieke ongehuwde vrouiwen en weduwen. In 1605 gesticht. Thans huisvesting voor alleenstaanden.

In het Delftse Hout, een stadsdeel in het noordwesten van Delft wat hoofdzakelijk bestaat uit een plas, bos en ander groen en waar ook het Arboretum-Heempark Delft gevestigd is was het heerlijk wandelen door de prachtige natuur. Om 15.45 uur besloot een deel van de groep, waaronder ikzelf, weer richting huis te gaan en namen we afscheid van elkaar.

Ik wil iedereen bedanken voor deze fijne dag en in het bijzonder Pieter voor zijn enthousiasme, oprechtheid, humor en belangstelling voor iedereen. Je bent een topper!!!! Ik heb enorm genoten en hoop nog de nodige wandelingen mee te kunnen maken.

Tekst: Tineke Gelderblom

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Wil je response geven?
Graag zelfs!
Voel je vrij om een reactie te plaatsen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *