Kijk Haar wandeling

Met de complimenten van….

Met zijn aanstekelijk enthousiasme en gevoel voor schoonheid laat Pieter ons steeds weer genieten van onverwacht mooie plekken en prachtige details. Door zijn oprechte belangstelling voor mensen hebben we vaak bijzondere ontmoetingen en komen we op bijzondere plekken; zo ook deze keer.

 

Bij Delft denken we al snel aan Delfts Blauw, Vermeer of aan Willem van Oranje. Dat de bierbrouwerijen in de Middeleeuwen belangrijk waren voor de economie van de stad, realiseren we ons minder snel. Bier werd vandaag een spontaan thema bij de wandeling. Als bezichtigingsthema, want er kwam na afloop slechts één biertje op tafel.

Na een deinende kop koffie op een restaurantboot liepen we op de Oude Delft de poort door van het vroegere Sint-Barbaraklooster, nieuwsgierig naar wat daarachter te zien zou zijn. Door Pieters hartelijke benadering van de mensen daar mochten we een kijkje nemen in het pand, dat nu in gebruik is als sociëteit van de studentenvereniging Sanctus Virgilius. Er werd hard gewerkt om het gebouw klaar te maken voor de ontvangst van de nieuwe lichting studenten. De nonnen hebben ongetwijfeld bier gedronken, maar zij hoefden waarschijnlijk niet opzij te springen voor de plassen water, getooid met een kraag van bierschuim, die de schoonmakers voor zich uitschoven. Ook zullen ze hun novices niet hebben laten intreden op een podium van bierkratten en planken.

Vorig jaar hebben we vlak bij de Oude Jan een net opgegraven bierkelder uit de Middeleeuwen mogen bezichtigen. Vandaag zagen we wat de nieuwe eigenaren ervan gemaakt hebben en hoe mooi zij de oude kelder geïntegreerd hebben in een nieuw brouwhuis. Later kwamen we ook nog een plek tegen waar hop geteeld wordt, een onmisbaar ingrediënt voor de bierbrouwerij.

Na een wandeling langs nog meer pittoreske plekjes en schallend gele trompetbloemen gingen we de natuur in. In het Delftse Hout en het Bieslandse Bos was veel te genieten. Zo doken we, na het oversteken van kreekjes via stapstenen en boomstammen, met onze neuzen een bloemenzee in. We konden haast geen afscheid nemen van de welriekende geuren van de lathyrus, die daar veelkleurig bloeide. Via Klein Delfgauw, het pad door het weiland bij de Bieslandse Heerlijkheid en de Heemtuin liepen we weer naar de stad. Onze voeten waren verzadigd van alle kilometers, maar onder het genot van een drankje genoten we na van alle ervaringen.

Als je niet werkt mis je vaak een stuk waardering door anderen. Soms krijg je die wel via vrijwilligerswerk of mantelzorg, maar dat gaat niet op voor iedereen. Pieter had voor deze 121e wandeling voor ieder een rolletje papier met een compliment meegebracht. Dankjewel Pieter, ik heb diverse dames zien glimlachen en heb horen zeggen dat het precies past. Zo is het ook bij mij.

Na een reorganisatie heb ik ervoor gekozen om er te zijn voor mijn ouders, toen nog niet beseffend dat dat steeds meer tijd en energie zou kosten. Hoe blij was ik de afgelopen jaren met de wandelingen wanneer ik thuis was. Naast het netwerken, het uitwisselen van ervaringen en tips over solliciteren en uitkeringen, was het een fijne mogelijkheid om er even helemaal uit te zijn en te sparren met mensen die in dezelfde situatie zitten, ook qua mantelzorg. De wandelingen hielden me letterlijk en figuurlijk op de been. Dankjewel Pieter en Stichting Kijk Haar voor wat jullie de laatste jaren voor velen hebben betekend. En ook fijn dat ik zo nu en dan nog mee mag lopen op mijn vrije dag om mijn werkervaringen te delen!

 

 

Tekst: Lineke Streefkerk

 

 

 

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Wil je response geven?
Graag zelfs!
Voel je vrij om een reactie te plaatsen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *