Maasland 13 maart 2018

Maasland: de rust en sfeer uit vroeger tijden

Een week voor de planning van de 52ste netwerkwandeling leek het aardig weer te worden op 13 maart. Helaas was het op de dag zelf guur en hadden we aan het begin van de wandeling de paraplu nodig. Gelukkig lag de locatie van de eerste koffiestop dichtbij de bushalte, het beginpunt van deze wandeling waar de geïnteresseerden met het openbaar vervoer of met eigen vervoer naar toe waren gekomen.

 

Maasland 13 maart 2018 netwerkwandelingDeze keer trof ik een paar trouwe deelneemsters en twee nieuwe belangstellenden. In de middag sloot zich nog een dame bij ons aan. Bij ‘t Wapen van Maeslant gingen we aan de koffie en ontstond er direct een goed en diepgaand gesprek over diverse thema’s over het werkzoekend zijn. Hoe ga je om met je baanverlies,  hoe vul je je tijd in, wat doe je om weer aan het werk te komen, vrijwilligerswerk, passies en hoe kijk je naar de toekomst.

Inmiddels was het buiten droog geworden en konden we het van oorsprong agrarisch dorp in. Alle deelneemsters (behalve de dame die ons in de middag vergezelde) wonen in de regio maar geen van allen waren bekend met de oudheden op deze groene plek met dorpskarakter. Het is een heerlijke plek om te wonen en recreëren. Daar kwamen de dames ook achter toen we door de oude schilderachtige straten liepen. De omgeving ademt nog steeds de rust en sfeer van weleer. In gedachten hoorde ik Wim Sonneveld zingen:

Thuis heb ik nog een ansichtkaart
waarop een kerk een kar met paard
een slagerij J. van der Ven.

(Het dorp: Friso Wiegersma, 1965)

Met bewondering keken we naar de gevel bij De Schilpen, sinds 1981 een museum waar voorheen een kruidenierswinkel meer dan 150 jaar was gevestigd. Helaas zat de deur nu op slot. Maar ik weet zeker dat sommige dames nog een keer terugkeren om het museum en de levendige winkel met snoepgoed uit en snuisterijen uit grootmoeders tijd te bekijken en de sfeer van vroeger te beleven.

Vanaf het museum liepen we recht op de Oude Kerk af. Dit pand staat op een hoge plaats aan de Gaag waar lang geleden een burcht heeft gestaan met er om heen een ronde palissade en gracht. In de Middeleeuwen was deze burcht gebouwd. Helaas ging bij een overstroming van de Maas in 1164 de kerk verloren. De in verval geraakte burcht werd door Graaf Floris III aangewezen als locatie voor de bouw van een nieuwe kerk. Vandaag de dag zijn delen van de toren de oudste delen. Ze zijn uit ca. 1400. Vele jaren later werd de kerk wederom geteisterd door een grote ramp op 18 juni 1945. Terwijl Nederland de overwinning op Napoleon in de slag bij Waterloo (18 juni 1815) vierde werd er tijdens het afvuren van een lichtkogel met een seinpistool een grote brand veroorzaakt. De volgende dag werd de schade opgenomen. Alleen de muren stonden nog overeind. De torenspits was ingestort en ook van het orgel was niet meer over dan wat klompen lood. De jaren daarna is men bezig geweest met de wederopbouw van de kerk.

Nabij de kerk was vroeger een bloemist in een prachtig pand gevestigd. Helaas is dat verleden tijd. De groentewinkel, ik zou bijna zeggen groentejuwelier, is er gelukkig nog wel. Wat een mooie sfeervolle winkel en buitenpresentatie heeft deze eigenaar er van gemaakt. Een lust voor het oog! Dat vonden de dames ook!

Over bruggetjes vervolgden we onze route langs goed onderhouden monumentale panden richting de rand van Maasland. Daar kregen we goed zicht op de oude molens en het polderlandschap. Via straten, een pleintje en steegjes liepen we langs  het water richting Pannenkoekenboerderij ‘t Sonnetje. Even na het middaguur troffen we daar de andere belangstellende die in de ochtenduren verhinderd was. Met elkaar gebruikten we de lunch.

In de voormiddag keerde een deel van de groep huiswaarts. Met een paar dames verkende ik het polderlandschap tussen Maasland en Vlaardingen. Een van de twee dames heeft veel verstand van vogels. Dat maakte het vervolg van onze wandeling erg boeiend. Met een verrekijker in de hand en een goed luisterend oor kregen we van haar allerlei leuke weetjes te horen. Nog voordat het echte spotten van vogels was begonnen zagen we vliegensvlug een witte hermelijn over het pad trippelen. Daarna lag de focus echt op het vogelrijk. Wat hebben we genoten van de wilde eend, soepeend, kuifeend, meerkoet, waterhoen, fuut, blauwe reiger, grote Canadese gans, grauwe gans, kolganzen in dyslectische V-formatie, wulp, kievit, boomkruiper, roodborst, winterkoning, vink, koolmees, merel, putter, ekster, zwarte kraai, halsbandparkiet, houtduif en fazant!

Maasland, ja beslist een plek om eens naar terug te keren in een ander seizoen!

 

Tekst: Pieter van Stein

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Wil je response geven?
Graag zelfs!
Voel je vrij om een reactie te plaatsen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *