Den Haag netwerkwandeling Den Haag theaterhuis Amalia

Lach en de wereld lacht terug

De netwerkwandelingen die Pieter van Stein elke week organiseert namens de Stichting Kijk Haar voor vrouwelijke 47+ werkzoekenden hebben nooit gebrek aan belangstelling. Zo ook op 30 april 2018 toen de 58e wandeling plaatsvond in de hofstad.

 

Ik meldde mij aan voor deze wandeling omdat een van de onderdelen een bezoek was aan het Theaterhuis Amalia bij Sheila Lever in de Haagse Amaliastraat. Hoewel ik Haagse van geboorte ben, kende ik het Theaterhuis Amalia niet, dus mijn interesse was geprikkeld.

Vanaf het trefpunt op Den Haag CS toog het gezelschap via het Lange Voorhout richting de Amaliastraat met als tussenstop een kort bezoek aan het hofje Rusthof in de Parkstraat. Dit hofje ligt midden in het centrum, maar daar merk je niets van als je op de binnenplaats staat. Toevallig kwam er uit een van de huizen een bewoonster op ons af. Aan de binnenkant van haar huisdeur hing een bordje met daarop de tekst “Lach en de wereld lacht terug”.  Zij bleek Antonia van der Wijk te heten en lachdocent te zijn. Pieter legde haar uit dat onze groep namens de Stichting Kijk Haar! al wandelend Den Haag aan het verkennen was.

Aangekomen in de Amaliastraat werden we hartelijk ontvangen door Sheila Lever van het Theaterhuis Amalia. Nadat iedereen zich in de woonkamer had geïnstalleerd en voorzien was van koffie of thee vertelde Sheila gepassioneerd over haar beroep als actrice. In Leiden was zij in 2003 gestart met huiskamertheater. De theaterproducties worden niet in reguliere, grote en donkere theaters opgevoerd, maar midden in de huiskamer tussen het publiek. Zelf bedenkt zij de onderwerpen voor een theaterstuk dat bijvoorbeeld een maatschappelijke relevantie heeft. Een theaterproductie begint dus met een idee; dit idee legt zij voor aan een tekstschrijver of een dergelijk idee om te vormen is tot speelbare teksten. Als dit zo is, komen er verder een regisseur en 1 of 2 andere acteurs/actrices aan te pas.
Tot slot trakteerde zij ons op een korte scène uit de theaterproductie ‘’Upstairs downstairs’’ waarin zij in de huid kroop van hulp in de huishouding Irma.

Na de gemeenschappelijke lunch bij het grandcafé Haagsche Bluf vervolgden wij onze wandeling door Haagse parken en landgoederen. Via de Frederikstraat, waar wij een klein plantsoen doorliepen, konden wij het hofje Schuddegeest achter de Javastraat niet ongemerkt voorbij lopen. Helaas begon het nu echt door te regenen en alvorens wij bij het buiten Arendsdorp in het Benoordenhout aankwamen, namen wij afscheid van een aantal deelneemsters. We passeerden het portiers huisje met de rode dakpannen aan het begin van het park en vervolgens het theehuis met de koepel.
Ons einddoel was een bezoek aan de Japanse tuin in landgoed Clingendael. De Japanse tuin is het pronkstuk van dit landgoed; omdat de tuin kwetsbaar is, met zijn zeldzame bomen en planten, is de tuin 8 weken in het jaar geopend. In het voorjaar van 2018 van 28 april t/m 10 juni en in het najaar van 13 oktober t/m 28 oktober. De Japanse tuin is een plaats voor rust en bezinning.

Na afscheid te hebben genomen van de Japanse tuin, liepen we terug naar de hoofdingang van het park aan de Laan van Clingendael om vervolgens op de bus te stappen richting het Centraal Station. Een klein groepje vervolgde de wandeling samen met Pieter als laatste etappe. Aangekomen bij het Centraal Station ging ieder haars weegs.

 

Tekst: Mary Berkhout 

Foto: Rita van der Jagt

 

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Wil je response geven?
Graag zelfs!
Voel je vrij om een reactie te plaatsen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *