Hittepetitje

Gisteravond, terwijl ik naar een spannende serie op Netflix aan het kijken was, voelde ik ‘m opkomen. Stiekem, prikkelend bijna sensueel, begon het in de hals en trok daarna in een sneltreinvaart naar boven, zweetdruppels stroomden langs mijn voorhoofd naar beneden.

 

De hond kijkt er niet meer van op, dat zijn bazinnetje ’s avonds (meestal tussen 22-23 uur) als een idioot gaat wapperen met krant, tijdschrift of wat er maar voor handen is. In zomer of winter raam of schuifpui opengooit of naar buiten rent voor enige verkoeling. Het is bijna de Goden verzoeken, maar gelukkig, na 15 jaar opvliegers, kan ik denk ik wel zeggen dat ik over het hoogtepunt heen ben. Ik was 42 toen ik in de peri-menopauze zat (fase 1) en ik dacht toen heel naïef dat ik er weinig tot geen last van zou hebben. En dat alle verhalen over het nachtelijk transpireren en de opvliegers overdreven waren.

Maar nee hoor. Mijn echtgenoot en dochter wierpen vaak medelijdende blikken naar me wanneer ik weer druk aan het wapperen was met mijn inmiddels aangeschafte waaier, mijn gedoe met mijn door batterijen aangedreven ventilator met plantenspuit. Mijn toenmalige manager waarschuwde altijd de afdelingshoofden om de sjaals en winterjassen maar aan te trekken voor het afdelingsoverleg, omdat de ramen bij -10 lekker open stonden…. Sporten deed ik jaren ’s nachts, ben uren bezig geweest met dekbed af, dekbed op, dekbed af, dekbed op etc.

Fase 2 (menopauze) duurt maar één dag lees ik op het internet. Dit is namelijk de dag van je allerlaatste menstruatie. En je moet dan 1 jaar wachten voordat je kunt zeggen dat je juist díe dag in de menopauze zat. Ik ben begonnen met grote schoudertassen, formaat weekendtas, te kopen toen ik nog in fase 1 zat. Je wist tenslotte maar nooit, wanneer je lichaam toch nog een paar goed verstopte eieren wist te vinden. En 9 van de 10 keer gebeurde het onverwacht, maar…… een goede meid is overal op voorbereid. Want waar laat je een schone slip, washandje, lange broek, natuurlijk de nodige verbandmiddelen en een plastic tasje.

Inmiddels zit ik al een paar jaar in fase 3 (post menopauze) en heb jammer genoeg nog wel eens last van mijn op hol geslagen thermostaat. Soms kijk ik ‘s morgens met een heel kritisch oog naar het beeld dat ik in mijn passpiegel zie. Ik zie dan opeens dat ik rare knieën heb, of dat mijn ‘love hendels’ gegroeid zijn, evenals die kipfilets en ik zie nu opeens ook dat mijn decolleté niet meer zo strak is. Vroeger doorstond ik de potloodtest met verve, tegenwoordig blijft zelfs een dikke markeerstift goed zitten. Vind ik dit allemaal leuk? Sta ik juichend van enthousiasme in mijn blootje voor de niets verhullende spiegel? Nee, het is jammer dat mijn lijf meer last heeft van de zwaartekracht dan vroeger, maar het is toch prachtig om ouder te worden? Absoluut geen reden om alleen nog maar in joggingbroek en slobbertrui rond te lopen en mezelf te verwaarlozen. Want het is toch fijn om aandacht aan jezelf te besteden en jezelf goed te verzorgen? Wees lief voor jezelf, hou van jezelf en vooral wees blíj met jezelf. Dit straal je uit! Gun jezelf zo nu en dan een kwartiertje van zwelgen, maar wees dan even streng, geef jezelf daarna een schop onder de kont en probeer er niet in te blijven hangen. Eerlijk is eerlijk, het is niet fijn zo’n op hol geslagen thermostaat.  Maar je moet het ermee doen hè. Natuurlijk is het onhandig om zweetdruppels op bovenlip, voorhoofd én klotsende oksels te hebben wanneer je midden in een sollicitatiegesprek zit. Geloof me, ik heb het allemaal meegemaakt en heb het altijd opgelost met humor. En die extra kilootjes?? Bedenk dat ook dát een voordeel heeft, want iedereen heeft dan méér om van te houden.

 

 

4 antwoorden
  1. Yvi
    Yvi zegt:

    Hi Maria,

    Enig stuk voor mij alleen deels herkenbaar. Die ene dag ineens en voila nooit meer. Enorm veel risico’s genomen lees ik zo ????. Die kilo’s en de zwaartekracht dan weer wel. Nachtelijk zweten op 1 hand te tellen en de rest not. Thermostaatje is omhoog gegaan maar wat ben ik daar blij mee, want ik kan eindelijk ‘normaal’ functioneren. Jaren kou geleden, achtervolgd worden nog steeds door hilarische herinneringen, als op de camping aankomen waar iedereen met 30 graden half ontbloot op je wacht en jij met trui uit de auto stapt en nee we hadden toen nog geen airco…ik had het echt altijd koud. Kon het, maar nu nog, prima uithouden bij de hoge temperaturen. Ik haatte kou, maar nu niet meer….Wat had ik dit graag eerder willen meemaken(55), want ik voel me lekker, fit, energiek terwijl ik het daarvoor maar een martelgang vond..Tja wat kan zoiets voor een ieder een andere beleving zijn hè ????. Gr Yvi

    Beantwoorden
    • Maria van den Berg
      Maria van den Berg zegt:

      Hoi Yvi,

      Dank je wel voor je reactie! Zo zie je maar weer dat iedere vrouw het op haar eigen manier ervaart. En wat fijn dat jij je lekker en fit voelt. Ik voel me overigens ook prima hoor ondanks de kapotte thermostaat. Maar kan me ook voorstellen dat het voor vrouwen die erg veel last van alle ongemakken hebben, het soms een beproeving is. Ik denk altijd maar zo, het is een fase in je leven die ook weer voorbij gaat. En alles wat je aandacht geeft, dat groeit!

      groet, Maria

      Beantwoorden
  2. Froukje van der Linden
    Froukje van der Linden zegt:

    Hi Maria,

    Wat een heerlijk geschreven blog van je (alweer)! Delen eruit zijn absoluut herkenbaar voor mij. Ik voel wel vanuit alle geestelijke en fysieke veranderingen in de overgang dat ik krachtiger aan het worden ben, veel meer kan genieten van de “kleine” dingen in het leven en dat vind ik zo heerlijk om te ervaren.

    Dank je wel Maria voor het delen!

    Liefs, Froukje

    Beantwoorden
    • Maria van den Berg
      Maria van den Berg zegt:

      Hi Froukje,

      Dank je wel voor je compliment, fijn dat het zo herkenbaar is. Het fijne van ouder worden is natuurlijk ook dat je veel meer kunt genieten van de kleine geneugten des levens. Het is soms jammer dat sommigen dit niet zien omdat ze te druk zijn met allerlei onbenullige dingen. Maar zoals het spreekwoord zegt “Wijsheid komt met de jaren”. Ik hoop dat je mijn blogs zult blijven lezen!

      Liefs,
      Maria

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Wil je response geven?
Graag zelfs!
Voel je vrij om een reactie te plaatsen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *