De zintuigen prikkelen in Utrecht.

Op een zonnige vrijdagochtend verzamelde zich een prachtige groep vrouwen op het Centraal Station in Utrecht bij Bloem! We werden enthousiast begroet door Pieter van Stein die telkens vol passie deze netwerkwandelingen namens Stichting Kijk Haar! organiseert.

 

Voor mij was het weer terugkomen in mijn oude vertrouwde Utrecht waar ik jaren met veel plezier heb gewoond. Mijn buurvrouw Marianne ging ook mee. Haar heb ik leren kennen door de buurvrouwenwandeling die ik organiseer in onze wijk in IJsselstein.

Vorig jaar heb ik al eerder meegewandeld met Pieter in het mooie Scheveningen en duingebied.

Hier bloeit iets moois

Na enige opstart hobbels gingen we voor een nieuwe looproute de Moreelsebrug over, die gaat over de treinsporen de Domtoren tegemoet. Al wandelend maakten we kennis met elkaar. Bijna bij de Dom aangekomen vielen we binnen bij Hop en Stork; een proeverij. Daar begonnen we met onze zintuigen te prikkelen met huisgemaakte patisserie, proeverij van verschillende soorten chocola, gecombineerd met een heerlijke koffie of thee. Vrouwen, chocola en Pieter, dat is best een goede combinatie. De eerste netwerkverbindingen zijn gelegd.

De binnentuinen, een oase van rust

Na de koffie, thee en chocola wandelden we via de Mariaplaats naar de binnentuin van de voormalige Sint Marie Kapittelkerk. We keken onze ogen uit naar de verschillende soorten bloemenpracht en we zetten onszelf in het middelpunt voor een stralende groepsfoto.

We dwaalden verder door de Utrechtse binnenhofjes en tuinen om de rust te vinden om met elkaar te netwerken. We zagen dat oude en nieuwe huizen met elkaar zijn verbonden en dat dit een mooie verbinding is. We trokken verder naar de tuinen en kloostergangen van Karel V. De geur van de gele rozen prikkelde weer onze zintuigen en bij het zien van de beelden van Karel V en andere personen rond de vijver waanden we ons terug in vroegere tijden. We dwaalden door de oude kloostergangen naar buiten de binnentuin in. Daar staat een imposante grote oosterse Plataanboom die tot hoog in de hemel reikt met een bijzondere stam die iets weg heeft van puzzelstukjes.

We raakten in gesprek met een medewerker, die ons hoffelijk rondleidde door verschillende zalen. We mochten een kijkje nemen in de Maria van Hongarije zaal met een schildering van een kat op de muur. Ook keken we onze ogen uit in de Unico van Wassenaer zaal. Deze zaal heeft een prachtig authentiek houten dakconstructie, een soort omgekeerd schip. Als je hem omdraait is die bijna klaar om uit te varen. Zo openden zich deuren die we niet voor mogelijk hadden gehouden.

Tijdens het wandelen door de binnentuinen van Utrecht verliepen de gesprekken met elkaar op een ongedwongen manier. We maakten kennis met elkaar, luisterden, stelden vragen, we zagen herkenning en deelden ervaringen.

De singels en oude gracht

We verlieten de tuinen van Karel V op weg naar de singel langs het water met de stroom mee. We stonden stil bij kleine sfeervolle huisjes waar ze vroeger met grote families in woonden met aan het einde van de straat een poephuis. We zagen niet veel verschil in het nu met een Dixi aan het eind van de straat. Via diverse hofjes kwamen we op de Oude Gracht. We daalden af met de trap naar beneden om daar mooie beelden te vangen en de rust te ervaren langs de gracht. Op weg naar De Poort, waar we neerstreken voor een lunch en de gesprekken zich meer verdiepten.

Na de lunch wandelden we met een kleinere groep verder langs de singels en kwamen we verschillende vormen van Nijntjes tegen. Dit sprak tot ieders verbeelding want wie kent Nijntje nu niet, het brengt je weer even terug naar je jeugd. Langs het water passeerden we verschillende soorten imposante bomen die heel oud zijn. We deden een poging met hoeveel personen we een van deze bomen konden omarmen. Een mooi beeld van hoe omarm ik mezelf.

Het IJkpunt de Domtoren, als hoogtepunt

Het was een feestje om onder begeleiding van Pieter deze dag zorgeloos door te brengen. De binnentuinen van Utrecht met andere ogen te bekijken en via de singels weer terug te keren naar de binnentuin van de Domtoren. Onder de Dom werden nog de laatste tips uitgewisseld over LinkedIn en zo ging ieder weer opgeladen en geïnspireerd haar eigen weg terug naar huis.

Door het wandelen leggen we nieuwe verbindingen aan, niet alleen met elkaar, maar ook in onszelf en komen we tot nieuwe inzichten.

 

 

Tekst: Rianne van Dam 

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Wil je response geven?
Graag zelfs!
Voel je vrij om een reactie te plaatsen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *